Bruto elektriciteitsproductie en inzet energiedragers, 2015-2025

Inzet van energiedragers bij elektriciteitsproductie

In 2025 is in totaal 906 PJ (nader voorlopig cijfer) aan energiedragers ingezet voor de Nederlandse elektriciteitsproductie. De inzet is daarmee ruim 9 procent hoger dan in 2024. De inzet steeg bij zowel de fossiele brandstoffen steenkool en aardgas als bij biomassa en zonne-energie. 

Inzet van niet-hernieuwbare brandstoffen 

In 2025 kwam 60 procent van alle inzet van energiedragers ten bate van de elektriciteitsproductie uit niet-hernieuwbare brandstoffen. Aardgas en steenkool werden hiervan het meest ingezet, met respectievelijk aandelen van 43 procent en 9 procent.
Naast niet-hernieuwbare brandstoffen werden biomassa (11%), zonne-energie (10%), windenergie (13%), kernenergie (4%) en andere energiedragers (1%) ingezet bij de productie van elektriciteit.

Productie van elektriciteit uit hernieuwbare energiedragers

In 2025 kwam 48 procent van de elektriciteitsproductie uit hernieuwbare energiedragers. Elektriciteit uit windenergie (24%) en zonne-energie (19%) dragen het meest bij aan hernieuwbare elektriciteit. Daarnaast wordt er ook hernieuwbare elektriciteit uit biomassa geproduceerd (5%). Waterkracht neemt in Nederland een beperkte plaats in. Vanaf deze update van de indicator wordt de inzet van waterkracht en wind- en zonne-energie voor de productie van elektriciteit meegeteld. De cijfers sluiten daarmee aan op die van de energiebalans op StatLine.

• Aanbod en verbruik van elektriciteit, 1990-2025

Warmteproductie

Bij het verbranden van energiedragers voor de productie van elektriciteit ontstaat warmte. Een deel hiervan wordt nuttig gebruikt met behulp van warmtekrachtkoppelingsinstallaties (WKK). Deze warmte wordt bijvoorbeeld gebruikt voor procesverwarming in de industrie, kasverwarming in de glastuinbouw en stadsverwarming. In 2025 is de productie van nuttig gebruikte warmte uit WKK met 2,7 procent licht gedaald ten opzichte van 2024.

Toelichting elektriciteit- en warmteproductie

Elektriciteit wordt in Nederland voor een groot deel opgewekt in elektriciteitscentrales. Daarnaast wordt elektriciteit ook decentraal geproduceerd door de industrie, energiebedrijven, glastuinbouw en gezondheidszorg in onder andere warmtekrachtinstallaties (WKK). Met name bij de industrie is de eigen energievoorziening veelal in een afzonderlijk bedrijf ondergebracht. Zo'n bedrijf is veelal een joint-venture van een energiebedrijf en een onderneming.

Toelichting centrale en decentrale elektriciteitsproductie

Centrale productie van elektriciteit betreft de productie van elektriciteit door thermische of nucleaire centrales die regulier leveren aan het landelijke hoogspanningsnet. Dit worden ook wel de elektriciteitscentrales genoemd. Het landelijke hoogspanningsnet wordt beheerd door TenneT en bestaat uit de netten met een spanning van 110 kV en hoger.
Alle overige elektriciteitsproductie betreft decentrale productie: productie door thermische installaties die leveren aan een bedrijfsnetwerk of aan het openbare midden- of laagspanningsnet (lager dan 110 kV), plus alle productie van elektriciteit uit windenergie, waterkracht en zonne-energie. Decentrale thermische installaties staan opgesteld in bijvoorbeeld de glastuinbouw, voedings- en genotsmiddelenindustrie, papierindustrie, chemie, gezondheidszorg en afvalverbranding.
Thermische centrales wekken elektriciteit op door het verbranden van brandstoffen als aardgas, steenkool en biomassa. Nucleaire centrales (kerncentrales) wekken elektriciteit op met de warmte die vrijkomt bij splitsing van atoomkernen in een kernreactor.